Freedom is not worth having if it does not include the freedom to make mistakes
– Mahatma Gandhi


Jong zijn is niet meer wat het geweest is. Waar lachende, spelende kinderen vroeger vertedering opwekten, worden ze nu getrakteerd op een kennismaking met de decibelmeter. Ouders moedigden hun kinderen aan om buiten te gaan spelen, want de GAS-boete was nog niet uitgevonden. En wie een fuif wou organiseren in het lokale jeugdhuis, moest geen klein regenwoud verspillen aan papierwerk: goesting was genoeg.

Uiteraard zijn de leden van Jong VLD Antwerpen geen dinosaurussen: ook wij weten wel dat vroeger niet alles beter was. Dat neemt niet weg dat opgroeien steeds meer gepenaliseerd wordt. Als jonge liberalen willen we alvast dat jongeren ongegeneerd jong kunnen zijn. Dit betekent onder meer dat de leeftijdsgrens voor gemeentelijke administratieve sancties terug naar boven moet en dat de federale overheid een duidelijk kader creëert voor de soorten acties waarvoor GAS-boetes uitgeschreven kunnen worden, zodat de wildgroei aan uiteenlopende politiereglementen tegengegaan kan worden. Daarnaast moet er een ontdubbeling komen van de vaststellende en sanctionerende ambtenaren, zodat de GAS-ambtenaar niet langer rechter en beul is.

Ook het voorzien van veilige uitgaansmogelijkheden, zonder overdreven administratieve rompslomp, maakt integraal deel uit van een geslaagd jeugdbeleid. Voor professionele horeca-uitbaters is het immers al moeilijk om in orde te zijn met de talrijke lokale reglementen en vergunningen; laat staan dat we van minderjarigen die een fuif willen organiseren mogen verwachten dat ze zich door de bureaucratische jungle een weg kunnen banen.

Daarnaast willen we even stil staan bij een ander fenomeen van jeugdig gedrag: het experimenteren met genotsmiddelen. In de meeste landen ter wereld wordt gekozen voor een repressieve benadering tegenover dit fenomeen, maar op vollere gevangenissen, meer onkosten voor de overheid en een bloeiende zwarte markt na lijkt het effect beperkt. Jong VLD Antwerpen pleit dan ook voor een preventieve aanpak tegenover genotsmiddelen, waarbij jongeren bijvoorbeeld in het onderwijs geconfronteerd kunnen worden met de gevaren van verslaving.

Tot slot moeten we grondig nadenken over welk druggebruik we precies als problematisch beschouwen. Zo leidt cannabisgebruik tot minder schade voor de gezondheid en minder risico op verslaving dan een sociaal aanvaarde drug zoals alcohol. Een legalisering van cannabis lijkt ons dan ook de moeite waard om over na te denken. Via deze aanpak kan de kwaliteit bewaakt worden, zodat consumenten weten wat ze gebruiken, en jagen we personen die experimenteren met softdrugs niet rechtstreeks in de armen van dealers die er alle belang bij hebben om hen ook aan zwaardere middelen verslaafd te maken.

Back to Top